Inmiddels zijn we zes dagen in Cambodja. We konden ons van vooraf niet erg veel voorstellen bij dit land, maar hebben in deze zes dagen al heel wat verschillende kanten van het land gezien.
Toen we de grensovergang naar Cambodja naderden, viel ons de armoede al snel op. Veel straatkinderen welke aan het bedelen zijn, marktlieden met loopkarren vol met (etens)waren om dit in Thailand te gaan verkopen, maar ook opvallend veel mensen zonder armen en/of benen, als gevolg van de vele landmijnen die hier na de (Rode Khmer)oorlog hebben gelege.De straten zijn vies, er rijden weinig auto’s. Oei, welkom in Cambodja! Na vier uur rijden in de bus komen we aan in Siem Reap, de tweede grootste stad van Cambodja. Siem Reap wordt vooral veel bezocht omdat de Angkor Wat, een ontzettend groot en oud tempelcomplex, er dichtbij gelegen is. Je zou dan ook verwachten, bij zoveel cultuur, dat je in een rustig provinciestadje aankomt. Maar niets was minder waar! Siem Reap is booming!! Veel gezellige bars en restaurants, overal toeristen en een geweldige nightmarket met ontelbare souvenirs.
In Siem Reap hebben we 3 hele gezellige dagen, waar we vooral veel tijd op straat en op de vele terrasjes besteden, maar ook een dag fietsen huren om de Angkor Wat te bezoeken. Dit betreft een enorm groot gebied met oude tempels, sommigen helemaal overwoekerd door bomen.
Rond zo’n 800 tot 1000 jaar geleden had Cambodja een erg sterk koningkrijk en destijds zijn al deze impossante tempels gebouwd. Nadat het koninkrijk steeds zwakker werd (delen land werden ingeleverd aan Thailand en Vietnam) en uiteindelijk zelfs viel, zijn de tempels verlaten en vervallen. Het was erg indrukwekkend om te zien wat er destijds allemaal gebouwd is, zo groots.
[shashin type=”photo” id=”1512,1264,1193,1206,1201,1225,1250,1268″ size=”medium” columns=”2″ order=”user” position=”center”]
Vanuit Siem Reap zijn we per boot door gereisd naar Battambang, een erg indrukwekkende en lange reis (ca. 10 uur op de boot). We gingen door allerlei zij-rivieren van het Tonlé Sap meer, en dat was erg indrukwekkend.
Een groot gedeelte van de Cambodjaanse bevolking leeft van de visserij vanuit het Tonlé Sap meer en zo zien wij tijdens de hele reis hoe de bevolking een paar centen probeert te verdienen door vissen te vangen, met fuiken of netten. Ze vangen echter alleen (nog maar?) hele kleine visjes, die ze stuk voor stuk drogen en roken. De armoede overheerst en het is onvoorstelbaar om te zien met hoe weinig spullen sommige mensen kunnen leven. Soms hebben ze als huis alleen een boerenkar met een zeiltje er overheen. Anderen hebben niet eens een kar, maar alleen van bamboo stokken een dakje gemaakt. Kinderen spelen in de rivier en zwaaien ons allemaal breedlachend toe.
[shashin type=”photo” id=”1328,1327,1329,1330,1331,1334,1354,1355,1367,1400″ size=”medium” columns=”2″ order=”user” position=”center”]
We komen door een paar dorpjes, die geheel op het water gebouwd zijn. Alles speelt zich hier op het water af. Zelfs de school drijft, en als de school uitgaat, zien we hoe alle kinderen met een houten kano naar hun eigen ‘huis’ gaan. Ook varkens en kippen worden in drijvende hokken gehouden en de kleine winkeltjes hebben hier geen parkeerplaats, maar een aanlegplaats voor de kano.
En zo komen we aan in Battambang, een stad met 250.000 inwoners. Heel wat minder toeristisch dan Siem Reap, maar daarmee ook weer leuk om het verschil te zien.
4 februari 2012 hebben we de stad bekeken en 5 februari 2012 hebben we een tuk-tuk gehuurd om naar een paar bezienswaardigheden in de omgeving te gaan.
Als eerste zijn we naar de ‘bamboo train’ gegaan. Sinds het regime van de Rode Khmer rijdt er geen trein meer, op dit spoor, in Cambodja. De lokale bevolking heeft een deel van het spoor in gebruik genomen om hun eigen goederen er op te kunnen vervoeren, door middel van deze bamboo trains. Inmiddels gebruiken meer toeristen dan Cambodjanen deze “trein”, want het is vooral heel erg leuk!
Wij moesten dit natuurlijk meemaken. We betaalde de toeristenpolitie 5 USD, en vervolgens mochten we op een soort bamboo karretjestappen. Dat karretjestaat op twee assen met 4 wielen en wordt aangedreven door een klein motortje. Het karretje ging zo’n 30 tot 40 km/uur, klinkt niet erg hard, maar voelt wel hard als je in de buitenlucht maar zo’n halve meter boven het spoor zit! Je hebt geregeld het idee dat je in een achtbaan zit, het spoor ligt namelijk niet meer zo mooi recht als in Nederland..! :-)
[shashin type=”photo” id=”1418,1421,1422,1423,1429,1430,1437,1438″ size=”medium” columns=”2″ order=”user” position=”center”]
Het meest geniale aan dit systeem is dat de karretjes zo van het spoor gehaald kunnen worden als er een tegenligger aan komt. Er ligt namelijk maar één spoor, en die wordt vanuit beide richtingen gebruikt. Komt er een tegenligger aan? Dan stoppen beide karretjes en wordt het karretje dat het lichtst bepakt is van het spoor gehaald. Dus hup, bamboo rek eraf, beide assen van het spoor en de tegemoetkomende trein kan passeren. Daarna worden de wielen weer op de rails gelegd, het bamboe-rek er weer op, en je kunt weer verder! Geniaal!
Zo tuffen we op de bamboe trein zo’n 15 kilometer naar een klein dorpje en hebben daar een korte pauze waarbij we een kleine rijstfabriek bekijken. We drinken een cola en tuffen dan weer terug. Al met al komen we drie tegenliggers tegen, twee keer gaan zij van het spoor, de derde keer moeten wij even plaats maken voor het tegemoetkomende verkeer. Erg geestig!
Na deze rit brengt onze tuktuk chauffeur ons naar de volgende bezienswaardigheid: de ‘Killing cave’.
Tussen 1975 – 1979 vond het regime van Pol Pot, de Rode Khmer, plaats. Gedurende deze gruwelijke tijd werden steden ontruimd en moest iedereen op het land werken, deze gek wilde namelijk een maatschappij met alleen maar ongeschoolde boeren. Alle opgeleide mensen werden dan ook uitgemoord en voor de overige mensen gold dat ze vooral hard genoeg moesten werken, wie dat niet deed, werd alsnog vermoord. Zo kwamen er in vier jaar tijd 2 van de 7 miljoen inwoners van Cambodja om, vermoord of uitgehongerd.
De Killingcave die we bezoeken is een grot, waar mensen geëxecuteerd werden. Er zijn destijds meer dan 10.000 schedels gevonden. Via een trap betreden we die grot, die grot waar mensen in werden geflikkerd, nadat boven aan de grot hun keel was doorgesneden. Onbeschrijfelijk…
[shashin type=”photo” id=”1460,1461,1462,1463,1464,1465,1466,1480″ size=”medium” columns=”2″ order=”user” position=”center”]
Na deze lugubere grot is het tijd voor wat luchtigers en rijden we over een enorme hobbelweg (dit is het échte Cambodjaanse leven) naar een tempel waar zo’n 100 enorme vleermuizen in twee verschillende bomen slapen. Deze beesten hebben een spanwijdte van 50-75 cm en zijn dus enorm!!
We sluiten de dag af bij een Winery. Hier hebben we ons de hele dag al op verheugd!! Haha! Maar het is nogal een blamage, van de vier glaasjes die we voor ons krijgen, is er maar één een wijn, de andere zijn twee sapjes en een brandy (nogal sterk!). Hoezo ben je dan een wijnmakerij?? De wijn was ook nog eens niet wat we ervan verwacht hadden, al werd het bestempeld als ’the best wine of Cambodia’. Ach, we moeten het maar gewoon bij het Angkor Beer houden! Daar zijn de Cambodjanen tenminste wel goed in!
[shashin type=”photo” id=”1488,1494,1487,1495,1496,1497,1498,1500″ size=”medium” columns=”2″ order=”user” position=”center”]
Morgen reizen we met de bus verder naar Phnom Phen, de hoofdstad van Cambodja. Voor de liefhebber: Er zijn weer veel foto’s (zitten hele gave bij!) toegevoegd aan de Cambodia pagina, en tevens staan er ook 5 nieuwe film fragmenten op. Kijken dus!
Tot zover, tot later!