Na twee weken is het weer eens tijd om jullie te vertellen hoe het met ons gaat! Laten we deze keer niet de chronologische volgorde aanhouden, maar beginnen bij vandaag.
Op dit moment liggen we total-loss in de kamer van ons guesthouse, want we zijn vandaag nogal actief geweest. Na 3 dagen erg relaxed op het strand van Langkawi te hebben gelegen, vonden we het vandaag tijd om eens wat te doen. Inge wilde graag kanoën of fietsen. Jack moest nog wat overtuigd worden, maar het aanbod om de Gunung Raya, een berg van 881 meter, te beklimmen, sprak hem wel aan. Ja, Jack is van de uitdagingen. Dus zo stapten wij vanmorgen vol goede moed op de fiets. Wat heerlijk, door het fietsen koelde het zelfs een beetje af, met een windje om ons heen. En zo fietsen we een kilometer of twintig naar de weg die de berg opleidt. Nog even verkeerd gefietst, maar vol energie (we hadden net een soepje gegeten!) vonden we dat niet zo’n probleem. De weg richting berg begon met een waarschuwingsbord voor een klim van 10%.
[shashin type=”photo” id=”2057,2058,2059,2061″ size=”medium” columns=”2″ order=”user” position=”center”]
Een halve kilometer later zagen we een bord dat het nog 12 km naar de top was. Maar dat zagen we vast verkeerd, het is toch geen 12 kilometer om bovenop een berg(je) van ruim 800 meter te komen? Eh jawel! Kunnen we nu zeggen! Na zes kilometer was Inge al helemaal kapot, en stond ze op het punt om om te keren. Maar, misschien is de rest van de kim wel niet zo steil? Dus doorzetten! En we wisselen van fiets, misschien helpt dat. Jack op de loeki-fiets (aldus zijn bewoordingen) en Inge op de fiets die inderdaad een heel stuk makkelijker fietst! Maar, na 8 kilometer klimmen zijn we beide toch echt helemaal kapot! Misschien hadden we toch wat koekjes ofzo mee moeten nemen, en zeker meer dan 3 liter water, merken we. Maar als je op 2/3e bent, ga je niet meer terug. En zo bereiken we de top!! Vier mensen, die daar al met scooter en auto zijn aangekomen, staan ons met veel respect aan te kijken. Wij hoopten op een restaurantje, maar nee, er is niet meer dan een viewpoint… Van een stel dat daar van het uitzicht geniet (het is helaas een beetje bewolkt geworden..) krijgen we twee flesjes water. Zo aardig!! Het andere stel, twee Canadese kerels, vertellen ons hoe gek ze zijn op fietsen, een heeft zelfs een tattoo van een fiets (dan moet je wel heeeeel fanatiek zijn), en hebben diepe respect voor ons. Dat voelt goed! De afdaling ook!! Maar toch jammer dat je nu moet remmen voor die rit waarvoor je zo geploeterd hebt!
Beneden aan de berg is het nog zo’n 20 kilometer terug naar onze kamer. Na een pak koekjes en een fles Isodrink is dat net te doen. Maar nu, na een koude douche en een duik in het zwembad (andersom) voelen we ons toch best goed!
En dat dus na drie dagen op het strand liggen in Langkawi, een erg toeristisch eiland in het noorden van Maleisie. Bijna te toeristisch, wat ons betreft, maar we waren er een beetje aan overgeleverd omdat reizen over land naar Thailand niet mogelijk was vanwege de overstromingen.
[shashin type=”photo” id=”2051,2052,2053,2059″ size=”medium” columns=”2″ order=”user” position=”center”]
Morgen zullen we vanaf Langkawi met de boot naar Ko Lipe reizen, wat inmiddels al Thailand is. En ach, als je je dan een beetje overgeefd aan zo’n eiland, is het toch ook best relaxed. Helemaal omdat het eiland belastingvrij is. Daardoor is bier net zo duur als cola. En dan drink je geen cola (aldus Jack). We kwamen hier op de dag van onze aankomst een Engels stel tegen, die we op Sumatra hadden ontmoet. En daar moest op gedronken worden, hi ha ho. En zo bleek Langkawi ook nog eens best gezellig!
We reisden naar Langkawi vanuit Kuala Lumpur, de hoofdstad van Maleisië. Een erg leuke stad, waar we drie jaar geleden ook al waren. Maar toen had Jack last van een voedselvergiftiging, waardoor hij weinig van de stad zag, behalve z’n bed en de wc-pot. Dit keer zien we een stuk meer, samen. Vooral veel shoppingmalls, die overigens bizar groot zijn. In een van de shoppingmalls liepen we rond toen we wat gegil hoorden, toen we daar op af gingen, bleek er een heus pretpark, inclusief achtbaan, in de mall te zitten.
En Kuala Lumpur was natuurlijk de stad waar we oud en nieuw vierden, wat fantastisch was. Op oudejaarsavond kwamen we daar aan. Ons vliegtuig landde om half 8, om 10 uur checkten we in in het hotel en zo konden we direct door de straat op, waar het een totale gekte was door iedereen die de straat op was gegaan om lawaai te maken om het oude jaar uit te luiden. Wij keken onze ogen uit, vanuit arm Indonesie waren we ineens in zo’n totaal andere wereld, met hoge gebouwen, overal gezellige (kerst) verlichting, en mensen vanuit alle hoeken van de wereld, waardoor er geen overdaad aan hoofddoekjes was.
Het vuurwerk om twaalf uur was spectaculair (zie filmpje eerder op de website geplaatst, zie blogs) en zo begonnen we 2012 heel bijzonder.
En zo beginnen we ook aan onze laatste drie maanden, want we zijn de helft inmiddels gepasseerd. Een eerste helft waarin we al zo ontzettend veel mee hebben gemaakt, en zo ontzettend veel gezien hebben! We houden jullie op de hoogte van wat de volgende drie maanden ons nog zullen brengen!