Na 7 weken downunder, in onze fantastische camper, staan we op het punt om Australie te gaan verlaten. Morgen (vrijdag 11 november) vliegen we van Cairns, via Darwin, naar Bali, Indonesie! Vandaag staat in het teken van inpakken, de camper schoonmaken en bijvullen en we moesten nog even langs de “travel clinic” om anti malaria middelen te regelen. In Nederland konden we dit nog niet doen omdat we nog niet wisten hoe onze reis zou vervolgen. Nog steeds weten we niet hoe we in Indonesie precies zullen gaan, maar zeker is wel dat we malarie gebied in zullen gaan! Want heel Indonesie, behalve Bali, is malaria gebied. Het is jammer dat je nog speciaal naar een kliniek moet om een recept te krijgen, want we hadden al heel veel informatie op internet gevonden (zoals dat de middelen die ze in Indonesie beschikbaar hebben, allemaal al NIET meer werken..), maar goed, zo maak je nog eens wat mee, zullen we maar zeggen. Morgen staat dus in het teken van reizen, we zullen de hele dag zoet zijn met die paar uurtjes vliegen, omdat we ook nog eens 4 uur moeten wachten in Darwin, maar we hebben de tijd :-)
[shashin type=”photo” id=”793,814,812,816,822,825″ size=”medium” columns=”2″ order=”user” position=”center”]
De afgelopen weken in Australie waren heerlijk! Na het vorige verhaal, waarin Jack vertelde hoe we als goden in Australie leefden, zijn we nog een stuk noorderlijker gereden. We wisselden de laatste dagen strand met National Parken af, wat een leuke afwisseling gaf. De zee blijft prachtig, hoewel het ook jammer blijft dat het te gevaarlijk is om in te zwemmen (dodelijke kwallen en haaien..) daarom reisden we af en toe weer een beetje het binnenland in om bij een waterval of heldere creek te kunnen zwemmen. Bij de Murray Falls hadden we dikke pret met een paar plaatselijke kinderen. Zij hadden een soort sleetjes gemaakt van oude jerrycans en “roetsjten” daarmee over de rotsen in een stroomversnelling. Wij keken met veel plezier toe maar de kids vonden dat wij het toch ook maar eens moesten proberen, dus vooruit, daar gingen we. Pas de volgende dag merkte Jack dat hij z’n teen toch wel erg hard tegen een rots had gestoten en kon bijna niet meer lopen… We zijn toch maar even naar het ziekenhuis gegaan om een foto te laten maken, maar gelukkig was ie niet gebroken. Inmiddels is dat alweer bijna twee weken geleden en loopt hij weer als vanouds, maar kennelijk zijn wij toch niet meer zo goed in die wilde dingen…! (leuk was het wel!)
Na precies 6 weken bereikten we ons einddoel: Cairns! Gelukkig hadden we een weekje in de camper bijgeboekt, zodat we nog tijd hadden om naar het nog noordelijkere Port Douglas en het noordelijkste puntje Cape Tribultion te gaan. Port Douglas werd onze uitvalsbasis om te duiken bij het Great Barrier Reef! “Nu we er toch zijn”, moet je dat toch doen! Het was een beetje onwennig na twee jaar weer zo ver onder het wateroppervlakte te verdwijnen, maar het was prachtig!
Daarna op naar Cape Tribulation: het Daintree National Park is alleen via een veerpontje te bereiken en zodra je de rivier over bent, rijdt je door het oerwoud, erg mooi! Bij Cape Tribulation (niet meer dan een camping en cafe) is een bekend punt waarvan ze zeggen dat het een van de weinige plaatsen is waar “the forest meets the sea”. We stonden weer op een prachtige campground, midden tussen het hoge regenwoud, op nog geen 50 meter van de zee.
[shashin type=”photo” id=”835,837,847,924,931,936,937,940,942″ size=”medium” columns=”2″ order=”user” position=”center”]
Inmiddels zijn we weer terug in Cairns en is het dus echt tijd om af te ronden in Australie. Jammer, maar we verheugen ons ook wel weer op het vervolg. Nieuwe avonturen in Indonesie, wordt vervolgd!
Bedankt iedereen voor de leuke mailtjes en berichten die we krijgen! Het is leuk om zo op de hoogte te blijven van alle ontwikkelingen in Nederland. En zelfs alles wat voor jullie “zo gewoon” lijkt, is voor ons leuk te horen. Voor ons zijn ze nu immers verre van gewoon. We hopen op nog meer leuke berichten!